Interview met stagiair Lotus van den Hoogen
Door Roelant Schut
Tijdens ons interview vertelt Lotus enthousiast over de flink meanderende levensweg die ze sinds haar geboorte in 1987 in Ravenstein al heeft afgelegd. Ik heb moeite het bij te houden, ook omdat het zo interessant is om naar te luisteren. En omdat het bij tijden wel een rollercoaster” lijkt…
Ze groeit op in een gezin met een oudere broer en een oudere en jongere zus in Ravenstein. Haar vader werkt bij de universiteit van Wageningen en houdt zich daar bezig met landbouw, maatschappijleer en sociologie. Haar moeder, afkomstig uit een boerengezin, is kleuterleidster, maar richt zich hoofdzakelijk op haar rol als moeder. Als Lotus vier is, vertrekt het gezin voor drie jaar naar Botswana, een periode die haar blijvend zal vormen. Ze heeft daar zo’n fijne tijd, dat ze niet terug wil naar Nederland. Het leven in Afrika voelde voor haar veel vrijer aan dan het leven in Nederland, behalve dan dat “stomme” uniform dat ze aan moest op school. Na terugkeer heeft ze moeite om weer te wennen in Nederland, met name op school.
Als een vrij verlegen, serieus en perfectionistisch meisje heeft ze noch op de basisschool als bij het voortgezet onderwijs een erg leuke tijd. Aan dat stempel, dat hokje waarin ze geplaatst is, probeert ze te ontkomen. Dat lukt vooral via toneelspelen, daar kan ze zijn wie ze wil zijn. Zoals later ook bij theatersport, waarbij −zoals bij de Lama’s− competitief wordt geïmproviseerd. Hier geniet ze van wat ze “faalplezier” noemt, opvallend voor iemand die enorm kan balen van het maken van fouten.
Toch blijft ze terugverlangen naar Afrika, waar ze zich zoveel vrijer voelde. Ze vat dan ook het rotsvaste plan op om tropenarts te worden bij Artsen Zonder Grenzen – dat zou haar terug kunnen brengen naar Afrika. Ook wil ze zich op die manier richten op de combinatie van de gezondheid van mens en natuur. Dit streven wordt sturend bij de beslissingen die ze lange tijd daarna zou nemen. Uiteraard ook bij haar keuze Geneeskunde te gaan studeren. De weg daar naartoe leidt via het VWO in Oss, via het profiel Natuur & Gezondheid. Dit rondt ze in 2006 succesvol af, terwijl ze in de tijd die overblijft veel volleybal speelt, vrijwilliger is in de soos en bijbaantjes heeft bij de plaatselijke bakker en in de keuken van een restaurant.
Uitgeloot voor de studie Geneeskunde, besluit ze de Biomedische Wetenschappen te gaan studeren aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, om daarna alsnog Geneeskunde te kunnen oppakken. Als ze haar coschappen gaat draaien, begint de twijfel over haar keuze toe te slaan. Ze noemt zichzelf een “twijfelkont”, maar na verloop van tijd neemt ze een beslissing. En als Lotus eenmaal een beslissing neemt dan staat die ook: Ze stopt me de opleiding die ze zich al van kinds af aan had voorgenomen. Een enorme stap met veel gevolgen.
In het toekomstbeeld dat ze had van zichzelf als tropenarts, speelde de mens in de natuur een belangrijke rol. Na het overlijden van haar moeder besluit ze in 2014 in Engeland master te worden binnen het gebied van de epidemiologie, gefocust op de ziekte malaria. Doordat malaria wordt verspreid door muggen, is het een ziekte die nauw samenhangt met de natuur. In Londen doet ze haar promotieonderzoek aan de London School of Hygiene & Tropical Medicine. Ontsnapt uit haar hokje waarin ze vast zat op school heeft het zeer naar haar zin in Londen. Toch hoort ze ook hier weer de roep van de tropen; ze volgt stages in Kenia en Mali en doet onderzoek in Haïti en New Orleans.
Begin 2019 rondt ze deze studie succesvol af en verhuist van Londen naar New Orleans. De keuze voor die stad was niet helemaal toevallig: In New Orleans ontmoette ze de Amerikaan Logan, haar latere echtgenoot, die daar ook onderzoek deed. In New Orleans voelt ze zich ook erg senang tijdens de anderhalf jaar waarin ze postdoctoraal onderzoek doet aan de Tulane School of Public Health and Tropical Medicine. Samen met Logan verhuist ze in 2020 van de Verenigde Staten naar Lombok in Utrecht. Lotus doet in het kader van haar postdoctorale opleiding onderzoek naar COVID-19 bij de GGD en het RIVM.
In 2020 gaat echter “alles mis” zoals ze het zelf noemt. Ze heeft het terugverhuizen onderschat met alle aanpassingen die dat vraagt: wennen aan Nederland, de cultuur en sociale contacten opnieuw oppakken. Ze voelt zich niet thuis waar ze woont en de corona-maatregelen bemoeilijken het haar een nieuw netwerk op te bouwen. Ze verliest het plezier in haar werk. Er dient zich opnieuw een periode van twijfel aan, gevolgd door een radicale beslissing, een tweede carrièreswitch. Na een maand werken op een boerderij in Italië gooit Lotus in 2022 het roer compleet om en gaat waar haar gevoel haar leidt: Ze stopt met haar werk en onderzoek en richt zich op praktisch omgaan met de natuur. En ze verhuizen naar Maasbommel. Ze voelt zich al snel een stuk beter.
In afwachting van de start van haar nieuwe studie Biodynamische Landbouw op de Warmonderhof in Dronten, werkt Lotus in 2023 bij een zorgboerderij en begint ze een zoektocht naar een stageplaats. Dit brengt haar bij ons Voedselbos Lingehout. Zonder een afspraak te maken fietst ze op een donderdagochtend langs bij Lingehout. Het toeval wil dat het vrijwilligersochtend is. Gerdien nodigt haar meteen uit voor de koffie en daarna gaat ze met iedereen aan de slag op het land. Dat voelt dermate goed dat ze enkele maanden later start als stagiair.
Terugkijkend concludeert Lotus dat de moeilijke periodes van twijfel haar hebben geleid naar keuzes waar ze nooit spijt van heeft gehad. “Doen waar je blij van wordt” klinkt makkelijk als levensthema, maar daar komt het eigenlijk wel op neer. Nu doet ze met veel enthousiasme haar studie, waarna ze als een blije tuinder aan de slag wil met het kweken van biologische groenten. Een mooie volgende stap op een nu al fascinerende levensweg.
